Analityka

Rok 2025 zostanie prawdopodobnie zapamiętany jako punkt zwrotny we współczesnej historii złota. Zarówno pod względem fizycznym, jak i wartości rynkowej, globalny popyt osiągnął poziomy nigdy wcześniej nie widziane, odzwierciedlając głęboką zmianę w sposobie postrzegania ryzyka, pieniędzy i długoterminowego bezpieczeństwa przez inwestorów, gospodarstwa domowe, instytucje i rządy. Całkowity popyt na złoto, w tym transakcje pozagiełdowe, po raz pierwszy przekroczył 5000 ton, podczas gdy cena złota ustanowiła 53 nowe rekordy wszech czasów w ciągu roku.

Skok srebra powyżej 100 dolarów za uncję w styczniu 2026 r. oznacza jeden z najbardziej ekstremalnych ruchów cenowych we współczesnej historii tego metalu. Po wzroście o 147% w 2025 r., srebro zyskało kolejne 40% w pierwszych tygodniach nowego roku, znacznie przekraczając poziomy, które wielu analityków uważa za uzasadnione samymi podstawami.

Gwałtowny wzrost cen złota w ciągu ostatnich dwóch lat przekształcił je z konserwatywnego aktywa rezerwowego w główny filar suwerenności monetarnej i zarządzania ryzykiem geopolitycznym. Wraz ze wzrostem cen kruszcu o ponad 60% i wielokrotnym ustanawianiem nowych rekordów powyżej 4300 dolarów za uncję trojańską, złoto ponownie znalazło się w strategicznym centrum globalnych finansów.

Wzrost cen metali szlachetnych w 2025 r. nie tylko wyniósł złoto i srebro na nowe szczyty; zasadniczo zmienił sposób, w jaki ludzie w różnych krajach wchodzą w interakcje z tymi metalami. Uderzająca jest nie tylko skala rajdu, ale także spójność jednego wyniku na bardzo różnych rynkach: biżuteria traci na znaczeniu na rzecz sztabek i monet. Jednak ta zmiana nie jest napędzana przez jedną globalną logikę. Zamiast tego odzwierciedla ona mozaikę okoliczności krajowych - przepływy turystyczne, systemy podatkowe, historie inflacji, słabość waluty i głęboko zakorzenione nawyki kulturowe - które razem zmieniają popyt fizyczny.

Gwałtowny wzrost cen złota w 2025 r. podważył tradycyjne założenie, że po gwałtownych wzrostach cen muszą następować głębokie korekty. Ceny odnotowały największy roczny wzrost od czasu kryzysu naftowego w 1979 r. i podwoiły się w ciągu ostatnich dwóch lat, osiągając w październiku rekordowy poziom blisko 4380 USD za uncję trojańską, po tym jak przed marcem nigdy nie przekroczyły 3000 USD. W poprzednich cyklach taki ruch niemal automatycznie wywołałby oczekiwania załamania. Zamiast tego analitycy JP Morgan, Bank of America i Metals Focus coraz częściej twierdzą, że złoto wchodzi w strukturalnie wyższy reżim cenowy, a poziomy około 5000 USD za uncję w 2026 r. są obecnie postrzegane jako prawdopodobne, a nie ekstremalne.

Wzrost wartości srebra do nowego rekordowego poziomu około 67 dolarów za uncję w grudniu 18 r. stanowi jedną z najbardziej uderzających historii towarowych 2025 roku. Po spędzeniu znacznej części ostatniej dekady w wąskim przedziale między 15 a 25 dolarów, wartość metalu wzrosła ponad dwukrotnie w ciągu jednego roku. To wybicie nie nastąpiło stopniowo.

Wyniki złota w 2025 r. były nadzwyczajne jak na standardy historyczne. Ceny wzrosły o ponad 60% w ujęciu dolarowym, co stanowi największy roczny wzrost od prawie pół wieku, a w ujęciu skorygowanym o inflację złoto nigdy nie było droższe. Historia oferuje ostrzegawczą analogię: po osiągnięciu szczytu pod koniec 1979 r. złoto straciło prawie dwie trzecie swojej wartości w ciągu kolejnych pięciu lat. To porównanie nieuchronnie rodzi pytanie, czy obecny wzrost jest kolejną bańką, czy też złoto reaguje na zasadniczo odmienne globalne środowisko.

Wzrost ceny srebra powyżej 58 dolarów za uncję na początku grudnia to znacznie więcej niż reakcja na krótkoterminową zmienność. Metal wspiął się na historyczne szczyty, przebijając poziomy nietknięte nawet podczas poprzednich hoss, a czynniki stojące za tym ruchem wskazują na głębszą zmianę strukturalną. Kurczące się…

Prognozy UBS, Goldman Sachs i Deutsche Bank są obecnie zbieżne wokół dramatycznego, ale coraz bardziej prawdopodobnego scenariusza: do 2026 r. złoto będzie sprzedawane w przedziale od 4450 do 4900 USD za uncję, z realistycznymi ścieżkami do jeszcze wyższych poziomów, jeśli nasili się presja geopolityczna, monetarna lub fiskalna. Tym, co odróżnia tę nową perspektywę od poprzednich cykli zwyżkowych, jest uznanie, że wzrost złota nie jest krótkoterminową reakcją na zmienność, ale długoterminową rekalibracją sposobu, w jaki inwestorzy i rządy rozkładają ryzyko w bardziej rozdrobnionym świecie.

Gwałtowne wahania złota pod koniec 2025 r. ożywiły znaną debatę: czy długi rajd w końcu traci impet, czy też inwestorzy błędnie odczytują krótkoterminowy szum jako zmianę podstawowego trendu? Odpowiedź, coraz bardziej wspierana przez dane Światowej Rady Złota, zachowania rynkowe śledzone przez The Economist oraz prognozy UBS i Bloomberga, jest taka, że długoterminowe fundamenty złota pozostają nie tylko nienaruszone, ale także silniejsze niż w jakimkolwiek momencie w ciągu ostatniej dekady.